سنڌي شاعري
*ڪاروانِ زندگيءَ جو ساربان1 آهيان.*
*تنھنجي گهر ۾ تنھنجو ٿيو مھمان آهيان.*
*تنھنجي ڪرم نوازيءَ جو مشڪور آهيان،*
*ڇو ته مھمان بڻجي ٿيو ميزبان آهيان.*
*ڏئين تون ڏاتار ته سڙي ٿو مرچوس،*
*انھيءَ ڳالهه تي ٿيندو خندان آهيان.*
*مان ڪجهه ڀي نه آهيان مگر تون ته آهين،*
*تنھنجي رِٿ ۽ رَچنا جو سامان آهيان.*
*ڪري ترڪ دنيائي هر تن کي مان،*
*ولا تقنطو ڏي ڪندو ڌيان آهيان.*
*❣پـــــرنـــس مـــــظــفــر گـلال💕*
*تنھنجي گهر ۾ تنھنجو ٿيو مھمان آهيان.*
*تنھنجي ڪرم نوازيءَ جو مشڪور آهيان،*
*ڇو ته مھمان بڻجي ٿيو ميزبان آهيان.*
*ڏئين تون ڏاتار ته سڙي ٿو مرچوس،*
*انھيءَ ڳالهه تي ٿيندو خندان آهيان.*
*مان ڪجهه ڀي نه آهيان مگر تون ته آهين،*
*تنھنجي رِٿ ۽ رَچنا جو سامان آهيان.*
*ڪري ترڪ دنيائي هر تن کي مان،*
*ولا تقنطو ڏي ڪندو ڌيان آهيان.*
*❣پـــــرنـــس مـــــظــفــر گـلال💕*
Comments
Post a Comment