sindhi poetry
تو بنان جي وڃڻ،
آھي جيئري مرڻ.
تون جھروڪو ٿڌو،
مان اڃارو ھرڻ.
ڇو اُجھامي ويو؟
تنھنجو ٻھڪي ٻرڻ.
پيار توسان پرين،
ڄڻ عبادت ڪرڻ.
منھنجو معمول توکي،
کليا خط لکڻ.
ياد تنھنجو اچي،
ٽڪٽڪيءَ ۾ ڏسڻ.
زندگي گھر منھنجو،
آرزو آھي اڱڻ.
شال تنھنجو ٿئي،
ڪڏھن موٽي اچڻ.
ھيڪلي ”حسن“ ۾،
سور ڪونھن سھڻ.
آھي جيئري مرڻ.
تون جھروڪو ٿڌو،
مان اڃارو ھرڻ.
ڇو اُجھامي ويو؟
تنھنجو ٻھڪي ٻرڻ.
پيار توسان پرين،
ڄڻ عبادت ڪرڻ.
منھنجو معمول توکي،
کليا خط لکڻ.
ياد تنھنجو اچي،
ٽڪٽڪيءَ ۾ ڏسڻ.
زندگي گھر منھنجو،
آرزو آھي اڱڻ.
شال تنھنجو ٿئي،
ڪڏھن موٽي اچڻ.
ھيڪلي ”حسن“ ۾،
سور ڪونھن سھڻ.
Comments
Post a Comment